Is there really no chance?
home ask archive theme
Yeşil bulutların ve mavi çimenlerin olduğu bir dünyada yaşıyor olsaydık bu sana şu an olduğu kadar tuhaf görünmezdi.

Tumblr’da seks gifleri paylaşanlar için Pornblr açalım, bilgisayarın başında nöbet tutan anneler konusunda içimiz rahat etsin.

turkiyede1numara: Böyle Galatasaray’lılar da varmış.. Gerçkeleri gören, ve kabul eden. Helal olsun! Bunların hepsini Fenerbahçe, Beşiktaş, Trabzonspor, Bursaspor, bilmem ne de yapıyor da, görmeyi ve objektif bakmayı istemek lazım önce. Gerçekleri görmeyen bir topluluk arıyorsanız, o da Türkiye. Bunu yazanın Galatasaraylı olduğuna inanmıyorum. Çünkü Fenerbahçe daha bir maç kaybedince “Aykut Kocaman istifa” diyorken görmeyip, Galatasaray iki sene sürünüp küme düşmeyi oynayınca “Bir şeyler yapın, ya yönetimi değiştirin ya da oyuncuları” diyen taraftarın cümlelerini çarptırtan, şampiyonluğu kaçırınca polis arabalarını ters çeviren, kendi stadını yakıp yıkan bir taraftar grubunu “Kaybetseler bile gururla formalarını giydiler” deyip yalan dolan bir şekilde överek “Galatasaraylıyım ben aslında da işte Fenerbahçeyi övüyorum bakın biz Fenerbahçe karşısında kendimizi kötülüyoruz o çok iyi bir kulüp biz eziğiz” ayağına yatacak bir insanın Galatasaraylı olması imkansız. Bir Fenerbahçeli yazmıştır bunu, “Galatasaraylıyım” diyordur. Biz şampiyon olunca sevinmemize bile izin vermediniz. “Oy için kupa dağıtıyorlar, Galatasaray kupayı hak etmedi. Cüneyt Çakır 0-0 Fenerbahçe” bilmem ne diyerek seviyesiz seviyesiz, olayı futboldan uzaklaştırıcı ve ilkokul çocuğu muhabbetine çevirdiniz olayı. Yapmadık deyin, kanıt gösterin, susayım. Ha, tebrik eden taraftarlar da var. Onlarla gayet güzel bir şekilde, saygı çerçevesi içerisinde futbol sohbeti yapılıyor. Ben bir Galatasaraylı olarak söylüyorum, objektif bir Fenerbahçe taraftarıyla sohbet etmeyi, holigan bir Galatasaray taraftarıyla sohbet etmekten daha zevkli bulurum mesela. Onlar holigan değil çünkü. Onlar futbol seyircisi. Ama siz cidden bunu bir Galatasaraylının yazdığını düşünüyorsanız ben buna hiç katılmıyorum. Bence böyle saçma sapan şeylerle uğraşacağımıza, oturup hâlimize üzülelim. Türkiye bir nefret ülkesi olmuştur ve bunu bu saatten sonra değiştirmek cidden çok zor. Boktan bir futbol maçı için stadı yıkan, polis arabalarına zarar veren, polislere taş atan, çocuklu ailelerin biber gazı yemesine sebep olan, 12 yaşındaki çocukları bıçaklayan, deplasmana misafir olarak gelmiş bir takımı saatlerce soyunma odasında bekletip onları götürecek şoförü kaçırtan, güvenlik görevlilerine saldıran, saçma sapan, holigan, olay yaratmaya çalışan, aslında futbolla işi gücü olmayıp tek amacı kavga gürültü arayan rezil bir millet olduk. Eminim ülkeyi bölmeye çalışanlar götüyle gülüyordur şu hâlimize. Daha bir futbol maçı için kendi aramızda bölünüyorsak, onların bizi bölmesi çok ama çok kolay bence. Değer miydi o kadar şeye sizce? Başka hangi ülkede bu kadar olay oluyor bana söyler misiniz? Basit bir kupa için koskoca başbakanın mı araya girmesi gerekiyor? (Mevkii olarak koskoca dedim, yoksa o ve onun gibi geri zekalılar için de yazacaklarım var, hem de bir dolu şey) Federasyon başkanı bir kulüpten korkuyor, hem de it gibi. Soyunma odasında kupa vermeye kalkıyor. Sonra da ışıkları kapatıp, sanki yanlış bir şey yapmışız gibi kupa veriyorlar. Hakkımızla o kupayı almışız. Fenerbahçe de alsa bunu yapmak zorundasınız, bir başka takım da. Fenerbahçeye karanlıkta kupa ver bakayım neler oluyor. Maalesef buyuz işte. Hiçbir şeyi doğru düzgün yapmayı beceremiyoruz. Ve ben ülkenin bu hâline üzülüyorum. Eskiden stadın yarısı ev sahibi takımın taraftarıyla dolu olurdu, diğer yarısı da konuk takımın taraftarıyla. Niye şimdi tüm stad sadece ev sahibi takımının taraftarına ait? Çünkü o telefonla arayan “Kupayı sahada verin” diyenler nefret ortamını yaratmaya çalışıyor. Ve bir şey diyeyim mi? Çok da güzel başarıyorlar işlerini. Bakın, bir maç için Türkiye birbirine girdi. İç savaş çıksa ne olur bilmiyorum artık.

Bugün Müjdat Gezen’e laf söyleyen insanlar, Aziz Nesin’in %60’lık dilimini tamamlar bence.

Hogwarts Savaşı’nda kaybettiklerimiz adına…

2 Mayıs 1998 tarihinde Hogwarts’ın kuşatılması sonucunda ağır kayıplar vermiş olsak da, sihir dünyası sizleri sonsuza kadar hatırlayacak sayın dostlarım. Nymphadora Tonks, sen çok iyi bir Metamorfmagus’tun. Fred Weasley, Weasley Şaka Dükkanı daima senden bir iz taşıyacak. Colin Creevey, sen iyi bir fotoğrafçıydın! Remus Lupin, Kurtadamların en büyüğü! Severus Snape, sen Slytherin’in gelmiş geçmiş en cesur büyücüsüydün! Ve Hogwarts Savaşı’ndan da önce, Ölüm Yiyenler’in acımasızca öldürdüğü tüm Zümrüdüanka Yoldaşlığı üyeleri adına… Alastor Moody, seherbazların en muhteşemi! Sirius Black, Animagus’ların en uysalı! Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore, Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulunun gelmiş geçmiş en iyi müdürü! Ve… Sizi unutursam büyük bir hata yapmış olurum. Lily ve James Potter, oğlunuz ile gurur duymalısınız, o sihir dünyasının en cesur büyücüsüydü! Belki bedeniniz çürüyecek, ama ruhunuz hep var olacak! Sizleri saygıyla anıyoruz.

merhaba.
→